Shut Up and Dance
 
Choreograaf en artistiek leider Itzik Galili presenteert nieuw werk dat de start vormt van de Reeks van de Zintuigen: een verkenningstocht voor choreograaf én publiek langs geluid en licht in relatie tot dans.

dinsdag 10 & woensdag 11 november, 20.00
Rabozaal, stadsschouwburg Amsterdam
 
 
Voor de Nederlandse Dansdagen had ik nog nooit van  Cedric Ygnace gehoord. Op de een of andere manier onthoud ik nooit echt namen van dansers, maar kan ik iemand wel herkennen aan zijn stijl of het gezelschap waar hij/zij bij danst. Het is eigenlijk best raar dat het beroep danser niet zo geassocieerd wordt met bekende namen, terwijl dat bij een zanger of muzikant wel het geval is.
Anyway, Cedric Ygnace won de Zwaan en uiteraard wilde we hem voor de NPS wilden interviewen met zijn prijs. Terwijl de cameraploeg klaarstond in de foyer, moesten wij als redactie tijdens de pauze als een gek naar rij 12 stormen, waar Ygnace en Hans van Maanen zaten en ze meenemen naar de foyer. Van Maanen ging meteen goed, maar Ygnace moest eerst nog naar beneden om iets te pakken. Hij verzekerde me dat hij binnen 5 minuten weer terug zou zijn. Ik vertrouwde erop maar 5 minuten later was hij nog niet terug en de opname met van Maanen was inmiddels al afgerond. Dit soort stressmomenten horen bij een produktie en inmiddels laat ik me daar niet meer door gekmaken. Belangrijkste op zo'n moment is eigenlijk dat je helder blijft nadenken over de volgende stap. In dit geval was de vraag waar Cedric zou kunnen zijn. Op goed geluk besloot ik naar de kleedkamers te gaan. Gelukkig vond ik hem daar. Hij had net zijn prijs in zijn kleedkamer gelegd. Ik instrueerde hem om de prijs toch weer mee te nemen ( want het is toch wel leuk als de kijker thuis de Zwaan ook kan zien) en peilsnel loodse ik hem naar de lobby toe. Pfoeeee, gelukkig net op tijd!
 
 
In eerste instantie wilde ik een portret maken van Dejan en Zina samen, omdat ze een duet dansten. Toen ik echter een paar keer met ze gepraat had, merkte ik dat ze allebei zo bijzonder en verschillend waren dat ik daar toch maar vanaf zag. Ik ging met Dejan naar het stadspark in Maastricht en hij vertelde mij dat Jackie Chan en Jet Li films hem inspireerden om te gaan bewegen. Hij begon met vechtsport en later parcours en breakdance. Dejan is een bescheiden jongen, maar als je hem ziet dansen, is het verbazingwekkend wat hij allemaal kan. Hij loopt moeiteloos tegen muren op en doet dubbele salto's uit staande positie. Het viel me op dat hij altijd rustig blijft en geen enkele angst lijkt te hebben. Of hij nou op een bankje zit in het park of salto's aan het doen is, hij blijft dezelfde rust behouden en dat is toch opmerkelijk voor iemand die nog maar een paar jaar bezig is.
 
 
De eerste keer dat ik Veerle bij de repetities haar dansmarietje danspasjes zag doen, dacht ik: "Van haar MOET ik echt een portret maken!!" Ik had het eigenlijk nooit van dichtbij gezien en was er meteen erg onder de indruk van de lenigheid en al die ingewikkelde danspasjes. Veerle draait haar hand er niet voor om en traint maar liefst 6 uur per week met haar dansgardegroep. Het was erg leuk om de dansmarietjes in beeld te mogen brengen, omdat ze zoveel bewegingen maken die perfect werken voor de camera. Daarnaast mocht ik van Veerle ook bij haar thuis komen draaien, in haar paardenstal. Het lijkt me heerlijk om ooit ook zo te wonen, met een paardenstal aan huis en een zee van ruimte om je heen. Ook hier werd ik weer uiterst hartelijk ontvangen door de familie Dicker en geconfronteerd met het hectische bestaan dat mensen zoals ik leiden in de Randstad. Begrijp me niet verkeerd, in het Zuiden zijn mensen ook druk, maar niet te beroerd om wat meer quality time vrij te maken voor familie en vrienden.
 
 
Pien is een van de jongste deelnemers van Now You May Dance. Ze houdt niet alleen van dans, maar ook van zingen, tekenen, schilderen en acteren. Het liefst zou ze in musicals spelen, zodat ze haar veelzijdigheid kan laten zien. Zij stapte tijdens de opnames zelf op mij af om te zeggen dat het haar wel leuk leek als er een protret van haar gemaakt werd. En dus stapte ik op een zonnige donderdagmiddag in de trein naar Blerick. Daar aangekomen werd ik hartelijk ontvangen door de ouders van Pien, Wiljo en Monique en bleek vader van Gassel een heuse hypnotherapiepraktijk aan huis te hebben! Het werd een bijzondere middag bij een bijzondere familie met veel muziek en leuke gesprekken.
 
 
Zina is een van de enige meisjes in Maastricht die fanatiek breakdancen. Bij Now You May Dance doet ze een duet samen met Dejan, die ze al kende van voor de repetities. In hun stuk combineren zij breakdance met moderne dans. Zina is op het eerste gezicht een rustig meisje, maar zodra ze de dansvloer betreedt, verandert op slag haar gezicht. Dan krijgt ze een vastberaden, serieuze blik in haar ogen en lijkt de wereld om haar heen niet meer te bestaan. Ze combineert het dansen met een studie economie, maar volgens mij is het maar een kwestie van tijd voordat Zina van dansen haar fulltime bezigheid maakt.
 
 
De eerste die me opviel tijdens de repetities was Patty Mayele, een 21-jarige danser uit Maastricht. Hij was een van de betere dansers van het stel en deed tijdens de eerste repetitie moeiteloos alle bewegingen na die Jaakko liet zien. Patty komt oorspronkelijk uit Congo en is beinvloed door veel verschillende stijlen: Afrikaanse muziek, moderne dans en urban. Wat me aansprak in hem was dat hij iets heel straks in zijn dans weet te leggen (zijn bewegingen zijn superstrak) maar tegelijkertijd ook gevoelig en zacht kan zijn. Tijdens het interview met patty merkte ik dat dat ook iets is wat sterk terugkomt in zijn karakter. Patty is een gangmaker, the life of the party, maar ook een jongen die danst om zijn gevoelens te uiten.
 
 
De afgelopen 6 weken moest ik mijn geliefde Amsterdam 3 dagen per week verruilen voor het prachtige, sprookjesachtige Maastricht. Reden hiervoor waren opnames voor een serie van 5 portretten van een groep jonge, ambitieuze Limburgse dansers die door de Nederlandse Dansdagen geselecteerd waren om een 6-weekse dansworkshop te volgen van danser, choreograaf en ex-jurylid van So You Think You Can Dance Jaakko Toivonen.
Het was een gemeleerde groep van 12 jongeren. Allemaal hadden ze een andere dansachtergrond, de een deed een klassieke balletopleiding en de ander kwam door de straat voor het eerst in aanraking met dans (breakdance). Energie hadden ze in ieder geval allemaal genoeg en dit zorgde voor veel leuk beeldmateriaal voor de filmpjes. Vorige week zaterdag ben ik naar de voorstelling gaan kijken tijdens de Nederlandse Dansdagen en ik moet eerlijk zeggen dat ik apetrots was. Omdat ik het proces wekenland intensief gevolgd heb, was het des te spannender om te zien wat het geworden was. Dames en heren van Now You May Dance, jullie mogen trots zijn op het eindresultaat!
 
 
Besim Hoti was eerder dit jaar te zien bij de 'Avond van de Jonge Danser'. Hoewel hij de competitie niet won, is hij goed bezig op dansgebied. Zo was hij onlangs te zien in de voorstelling 'Ruis' van Conny Janssen en werd hij genomineerd voor een Zwaan tijdens de Nederlandse Dansdagen. Regisseur Jan Kelder zocht hem onlangs op en maakte een filmpje met Besim en zijn vrienden.
 
 
hilarisch filmpje, een must-see!!